پست امروزم مادرانه ی از طرف همه ی بزرگایی که هنوزم بچه ان واسه ی مادراشون !!

حالا میخوان وزیر باشن یا وکیل یا دکتر و کورش کبیر!

مـــــــــــــــــــــــــادرم :

یادت می آید چه روز ها که به خاطر من درد کشیدی و هیچ نگفتی ؟  ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید چه شب ها که برایم لالایی خواندی تا بخوابم ؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که وقتی دل درد میشدم همراه من اشک میریختی ؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که به خاطر من موقعیت های شغلی بسیاری را رد کردی ؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید اولین باری که راه رفتم دستانم را رها نکردی تا مبادا بی افتم ؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که  مدام خودم را کثیف می کردم و تو مدام مرا تمییز میکردی؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که اول غذای مرا دهانم میکردی و غذای خودت از دهن می افتاد ؟ ولی من

یادم نمی آید!!

یادت می آید که همیشه  خراب کاری میکردم و آتش میسوزاندم و تو میدویدی تا جلویم را بگیری؟

 ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که موهای زیبایت را میگرفتم و با تمام وجود میکشیدم و تو آخ نمیگفتی ؟

 ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که به خاطر اذیت هایم اولین موی سپیدت پدیدار شد؟ ولی من یادم نمی آید!!

یادت می آید که به زور قاشق را دستت میگرفتم تا خودم غذایم را بخورم و فاشق کج میشد و روی

 لباسم فرود می آمد و همه ی دور وبرم کثیف میشد  ؟  من اندکی به یاد می آورم!!.

یادت می آید که به خاطر نخریدن عروسک پشت ویترین مغازه ی توی زغفرانیه زدمت و سرت داد زدم ؟ 

 منم یادم می آید!!

یادت می آید که  وقتی اولین بار رفتم مدرسه مجبورت کردم برایم کیف چرخدار بخری؟  منم یادم

 می آید!!

یادت می آید وقتی به من گفتی که برایت آب بیاورم گفتم نمیتوانم، خودت بیاور؟ منم یادم می آید!!

یادت می آید که وقتی مریض شده بودی مجبورت کردم مرا ببری تولد دوستم؟ منم یادم می آید!!

یادت می آید که چقدر سرت داد میزدم و بهت توهیین کردم؟ منم یادم می آید!!

یادت می آید از خورا ک و پوشاکتان زدید تا من را بهترین مدرسه ی شهر بگذارید ؟ منم یادم می آید!!

یادت می آید که وقتی پیامک زدن را یاد نداشتی مسخره ات کردم و گفتم بی سوادی؟ منم یادم

 می آید!!

یادت می آید که  وقتی دکتر شدم  آنقدر به خودم مغرور شدم که یادم رفت ازت تشکر کنم؟

 منم یادم می آید!!

یادت می آید که روزها و ماه ها میگذشت و به دیدنت نمی آمدم ؟ من هم یادم می آید!!

یادت می آید که تو روز به روز خمیده و کوچک میشدی و من روز به روز قوی تر و بزرگ تر؟

منم یادم می آید!!

یادت می آید که دیگر نمیتوانستی کارهایت را انجام دهی و من کمکت نکردم ؟  منم یادم می آید!!

یادت می آید که  به سختی راه می رفتی و من یه بار هم دستت را نگرفتم تا کمکت کنم ؟

من هم یادم می آید!!

یادت می آید که وقتی فراموشی گرفته بودی و مدام میپرسیدی تو کی هستی عصبانی شدم و داد زدم

 لازم نیست بدانی ؟ من یادم می آید ولی تو یادت نمی آید!!

یادت می آید که خانه پدری ام را فروختم و تورا به خانه ی سالمندان فرستادم؟

من یادم می آِید ولی تو یادت نمی آید!!

یادت می آید که چند بار با دستان لرزان و خط کج و معوجت  برایم نامه نوشتی و به دلیل مشغله کاری

 جوابت را ندادم؟ من یادم می آید ولی تو یادت نمی آید!!

یادت می آِید که وقتی حالت وخیم بود من در انگلستان در حال جراحی قلب ثروت مندترین سیاست مدار

 انگلیسی بودم ؟ من یادم می آید ولی تورا نمیدانم!!

یادت می آید وقتی مردی آیزایمرت خوب شد ؟

اکنون سرم را گذاشته ام روی قبرت و. گریه میکنم ... نمیدانم می بینی مرا یا نه ؟

  حالا دارم تمام لحظاتی را که تو برایم زحمت کشیدی را می بینم و به خاطر می آورم.

 ولی افسوس که خیلی دیر چشمان کورم بینا شد... ولی خیلی زود تو را از دست دادم...

دیگر نمیتوانم از روی قبرت سرت داد بزنم و موهای بلندتو بکشم ....... 

مــــــــــــــــادر عزیزم :

یادت می آید که من توانسته باشم زحماتت را جبران کنم ؟ ولی من یادم نمی آید!!!

نوشته ی ادبی از س.ن

مادر جان ابه اندازه تمام سلول های بدنم دوستت دارم...

    قدر مادراتونو بدوووووووووووووووونییییییییین

 یادش بخیر شعر خسرو شکیبایی :  مادره من مادره من تو یاری و یاور من ...

خاطره  بی مزه من :به اتفاق دوتا از دوستام و مادر یکی شون  رفته بودیم یکی از جشنایی که توسط مکتب نرجس (یه جورایی شبیه حوزه علمیه ی) به مناسبت افتتحاح ترم جدید کلاس ها برگزار شده بود ..اون بنده خدایی که میکروفون دستش بود و یه جورایی مجری بود یه مسابقه گذاشت و گفت

نوبت به دوستم که رسید یه شعر خیلی قشنگ در باره ی امام علی خوند که همه اشکشون دراومده بود .. بعد از دوستم نوبت من شد.. با دستای لرزان میکروفونو گرفتم و نمیدونم چی شد که یه دفعه شروع کردم به خوندن  شعر مادره من مادره من تو یاری و یاوره من !! همین طور که داشتم میخوندم یه دفعه دیدم همه شروع کردن به دست زدن و جو عرفانی تبدیل شده بود به خنده بازار و همه میخندیدن و دست میزدن خلاصه خودمم از حرکت خودم تعجب کرده بودم و مجلس به وجد اومده بود که خانمه اومد

و میکروفونو ازم گرفت...کلی خجالت کشیدم چون بد نگاه کرد بهم .. مادر دوستم که از خنده داشتن خفه میشدن !! به هممون جایزهدادن ولی تا آخر مجلس بچه ها که تا اون موقع حوصلشون سر رفته بود

دور و برم میچرخیدن و ذوق کرده بودن.. این منم دیگه ... هرجا میرم آبروریزی میکنم